Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων - Λούις Κάρολ

Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων - Λούις Κάρολ

[...]

   Ο Γάτος, βλέποντας την Αλίκη, απλώς χαμογέλασε. Καλοσυνάτος φαίνεται, σκέφτηκε εκείνη. Ωστόσο, δεν έπαυε να έχει πολύ μακριά νύχια και μπόλικα δόντια, οπότε η Αλίκη σκέφτηκε ότι έπρεπε να του φερθεί με σεβασμό.
    << Ψιψίνε του Τσέσαϊρ>>, άρχισε κάπως δισταχτικά, μιας και δεν ήταν βέβαιη ότι θα του άρεσε η προσφώνηση· εκείνος όμως χαμογέλασε λιγάκι πιο πλατιά. <<Για την ώρα είναι ευχαριστημένος>>, σκέφτηκε η Αλίκη και συνέχισε, <<Θα μου πεις σε παρακαλώ, ποιό δρόμο να πάρω;>>
   <<Αυτό εξαρτάται άμεσα από το που θες να πας>>, είπε ο Γάτος.
   <<Δεν με πολυνοιάζει που θα πάω...>> είπε η Αλίκη.
   <<Τότε, δεν έχει σημασία ποιό δρόμο θα πάρεις>>, είπε ο Γάτος.
   <<...αρκεί να πάω κάπου>>, πρόσθεσε η Αλίκη σαν διευκρίνιση.
   << Α, αυτό θα γίνει οπωσδήποτε>>, είπε ο Γάτος, <<αρκεί να περπατήσεις αρκετά>>.

[...]

Απόσπασμα από το 'Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων' - Λούις Κάρολ