Η βίβλος του ερωτικού λέοντα (απόσπασμα) - Μάικλ ΜακKλουρ

Η βίβλος του ερωτικού λέοντα (απόσπασμα) - Μάικλ ΜακKλουρ

Τα στήθη σου και τα μαλλιά

και οι σάρκινοι βελούδινοι μηροί

είναι πιο ευδιάκριτοι

για τη συνείδηση

που ανακαλύπτω.

Βλέπω όλα τα πράγματα από 

μια άκρη

εντός απαθούς διαλογισμού

κι όμως αυτή η συνείδηση

λιώνει το σύμπαν

σαν υδράργυρο ή νερό

και ρέει προς τα εμπρός και πίσω

εμένα καθιστώντας έρωτα που ορμά

απο Σένα σε μένα - 

και προωθεί Εμένα σ' Εσένα

και γίνεται 

η σάρκα που αναγνωρίζουμε!

Το κρασί είναι εκείνο που γεμίζει

τη νύχτα πέρα

από το πιο μακρινό άγγιγμα

- είναι ζάχαρη γινωμένη

νεφελώδης ωκεανός

πέρα από το σύνορο 

των φωτονίων

που

τα μάτια μας υπνωτίζουν.

Αγγιζόμαστε σ' αυτόν τον τόπο

συμπηγμένοι τόσο σφιχτά με ευδαιμονία

δεν υπάρχει

καν χώρος να αιωρηθεί

εκεί πέρα φως.

Η συνείδηση προσλαμβάνει

αυτό το πάθος 

είναι σάρκα

και ξεχωρίζει τον εαυτό της για να κερδίσει

μια γνώση - έχοντας γνώση

πως αν η σάρκα είναι πάθος

η διάνοια είναι απάτη.

Και υψώνει ψηλά

το εργαλείο σαν όργανο,

όργανο σάρκινο, της φαντασίας.

- Σκοπός του είναι να αγγίξει

τη νύχτα.